Zorgen om Kazper – part 2

Inleiding
Vrijdagavond, 9 september 2011, zag ik iets bij mijn hond Kazper waar ik erg van ben geschrokken en ik maak me sindsdien best wel zorgen om mijn maatje… 

Om dit een beetje te verwerken heb ik besloten om het van me af te schrijven. Eigenlijk is het dus een beetje therapeutisch, maar heb ik zo een uitlaatklep voor alle gedachten en ervaringen die er in mijn hoofd rond gaan.
Misschien dat dit ook anderen kan helpen die een soortgelijke ervaring hebben?

Part 2

[12/09/'11]
Zorgen houden aan
Maandag moest ik weer aan het werk. Kazper was stabiel in zijn symptomen en gewoon zijn normale vrolijke zelf. Hij kon alleen de linkerkant van zijn gezicht verminderd gebruiken. Maar het deerde hem klaarblijkelijk niet. Ik heb aan de buurman gevraagd of hij de rest van de week even bij Kazper zou willen kijken als hij tussen de middag na zijn werk thuis komt. En mij dan even laat weten hoe het er voor staat.

Op mijn werk ontving ik het bericht dat er niets was veranderd… dus ook niet verslechterd! (gelukkig) En verder ging het goed met Kazper.

Na mijn werk spoedde ik me naar huis om toch weer snel bij m’n maatje Kazper te kunnen zijn. Ik wilde hem laten weten dat ik van hem hou en dat ik het fijn vind dat hij er ook altijd voor mij is, maar dat ik er nu voor hem ben!

 Geluk is mooi, maar erg fragiel, koester dit daarom des te meer…

Twijfels
Die middag heb ik geprobeerd mijn zorgen over Kazper tot bedaren te dwingen. Misschien was het gewoon maar een ontsteking. Misschien ging het wel vanzelf over? Hij heeft er toch geen last van? Hij is toch nog gewoon vrolijk? Hij eet toch nog gewoon goed? Hij heeft toch geen pijn? Maar… Wat nou als dit blijvend is? Wat nou als het niet vanzelf over gaat? Wat nou als er achteraf blijkt dat ik er wel wat aan had kunnen doen? Wat nou als het erger wordt? Je weet niet wat er precies aan scheelt…

Toch maar weer hulp zoeken
Om iets voor 5 uur ‘s middags hing ik weer aan de telefoon met de dierenartsenpraktijk. Ik wilde een nieuwe afspraak. Er waren wel degelijk veranderingen opgetreden sinds zaterdagochtend. Reden genoeg, vond ik, om de dierenarts er nog eens naar te laten kijken. Hopelijk was ik er op tijd bij met Kazper… wat het dan ook mocht zijn.  Ik deed mijn verhaal van de verandering aan de telefoniste. Ze zou even overleggen met de dienstdoende dierenarts. Even later kwam ze weer aan de lijn en zei ze dat het raadzaam was om toch maar een afspraak te maken met dezelfde dierenarts als zaterdag. Helaas was deze er nu niet… Dus werd er een afspraak gemaakt voor dinsdagmorgen kwart voor 9.

[13/09/'11]
Tweede bezoek aan de dierenarts
Nu was ik er alleen met Kazper. Geen geestelijke ondersteuning. Ik vertelde de dierenarts over wat mij de afgelopen dagen was opgevallen aan Kazper. Dat zijn ooglid nog steeds niet samenwerkte met het andere oog. Zijn ietwat hangende mondhoek en het stilstaande oor. Ik zei hem weer dat het toch erg veel leek op de aangezichtszenuw-verlamming die ik zelf had gehad. Want de verlamming bleef geconcentreerd aan 1 kant van zijn gezicht. Het deed hem verder geen pijn. Zou dat niet kunnen?

Onderzoek
Omdat te testen moest de dierenarts eerst een paar onderzoekjes doen. Hij controleerde beide oren op ontstekingen, maar gelukkig waren deze perfect schoon. Daarna deed hij een traanvochtmeting bij zijn linkeroog, een zogenaamde “Shirmer Tear Test“. Dit is om de hoeveelheid traanvocht te meten. Aangezien Kazper niet met zijn oog kon knipperen was het belangrijk om dit te meten. Er zou een kans kunnen bestaan dat het oog kan uitdrogen.

Schirmerstrip

Shirmer Tear Test
De Shirmer Tear Test meet de hoeveelheid tranen die er worden geproduceerd. Dit gebeurt d.m.v. een papieren strookje met een milimeterverdeling er op.
Op deze strook zit een bepaald goedje dat verkleurd als het in aanraking komt met vocht. Net zoals bijvoorbeeld een PH-waarde stripje.

Schirmertest in actie

Het uiteinde van het stripje wordt omgevouwen en achter het onderste ooglid gehangen. Dan worden de ogen gesloten en neemt het stripje het oogvocht op.
De strip moet minimaal een minuut blijven zitten.

De dierenarts zei me dat hij pas tevreden was als de strip boven de 15 mm aangaf. Gelukkig was de productie van traanvocht zo goed dat na 15 seconden het stripje bij Kazper al over de 20 mm aangaf. Dus zijn ogen waren niet aan het verdrogen.

Facialis Paralyse
Ondanks dat de uitslagen van deze 2 testen negatief was (dus positief voor Kazper), dacht de dierenarts toch aan hetzelfde als ik; aangezichtszenuw-verlamming. Of zoals de officiële term is: Facialis Paralyse – Een verlamming aan het gezicht aan één of beide zijden. (facialis = van het gezicht / paralyse = verlamming).

Ik schrok. Dit was de term die ik voorbij had zien komen op de link die de buurman mij zondag liet zien… Dus toch!… 
Kazper had alle symptomen die gepaard gaan met deze aandoening!
De dierenarts vertelde me dat het vervelende aan deze aandoening is dat de oorzaak vaak niet bekend is. En er niet altijd wat aan te doen is. Heel misschien zou het een ontsteking in het middenoor kunnen zijn, maar ja, dat kan je niet zo snel ontdekken.
Hij zei ook dat deze conditie misschien blijvend was…

Compliment?
Het was een wonder dat ik het gezien had, zei de dierenarts. Dat ik de symptomen had ontdekt. “Ik sta nu recht voor Kazper en als je naar je hond kijkt, zie je eigenlijk niets.”, vertelde hij me. “Niet ieder baasje zou het hebben gezien, maar je hebt echt oog voor je hond. Je hebt heel goed in de gaten als er iets mis is met je hond.”

Aan de ene kant was dit een compliment, maar aan de andere kant ook een bevestiging voor wat ik vreesde  

Wat nu?
En nu? Wat ging er nu gebeuren? Ik had gelezen dat er niet altijd een oplossing is voor deze aandoening. Wat nou als de schade al is geschiedt? Is er überhaupt nog iets aan te doen?

Plan de campagne
De dierenarts heeft Kazper nu een kuur Prednoral voorgeschreven. Hij vertelde me dat dit net zoiets is als Prednison. Dit zou de schade aan zenuwen of eventuele ontstekingen moeten genezen. Of in ieder geval een kans geven daartoe.

Dosering:

• Dag 1-3: 2 x daags 2 tabletten
• Dag 4-8: ‘s ochtends 2 tabletten
• Week daarna: om de dag ‘s ochtends 2 tabletten
• Week daarna: om de dag ‘s ochtends 1 tablet

Ik heb afgesproken met de dierenarts dat ik aan het eind van de kuur contact met hem opneem om te evalueren en indien nodig verdere stappen te ondernemen.
Als de situatie tussentijds verandert (verslechterd), dan sta ik uiteraard direct weer bij hem op de stoep!

Voorzichtige hoop?
Ik had na het bezoek aan de dierenarts weer een klein beetje hoop gekregen.
Ik had NU tenminste iets mee gekregen wat ik zou kunnen proberen!
Ik ga er wel van uit dat de medicijnen even nodig hebben om aan te slaan. Maar ik hoop DAT ze in ieder geval aan slaan! Gelukkig heeft Kazper geen pijn…

Kazper @ Sunset

Dit is het einde van part 2…